زبان چینی به عنوان یکی از بزرگترین زبانهای زنده دنیا در پرجمعیتترین کشور دنیا یعنی کشور چین استفاده میشود. آموزش زبان چینی برای افرادی که تمایل دارند با این مردم دوست داشتنی که از فرهنگ و پیشینه تاریخی درخشانی برخوردار هستند در ارتباط باشند، بسیار مفید است.
چینی زبان بسیار سختی است. اگرچه بعضی چیزها دشوار بهنظر میرسند، اما به همان راحتی که هر زبان دیگری مبانی زبان چینی برای دستیابی به آن آسان است.
میتوانید مبانی زبان چینی را از طریق کتاب قدم به قدم، نوشته دکتر ایرج وثوقی نیری به طور کامل و تخصصی یاد بگیرید.
برای تهیه کتاب قدم به قدم و یا شرکت در دورههای زبان چینی چهار مهارتی ما همینجا کلیک کنید.
کاراکترها در زبان چینی
در مبانی زبان چینی هر کاراکتر یک کلمه است، غالباً دو یا سه تا از کاراکترهای زبان چینی به عنوان ترجمه یک کلمه انگلیسی مجزا مورد نیاز است. زبان نوشتاری چینی نمادین است و آوایی نیست. این بهطور کلی صحیح نیست، بیشتر کاراکترها نکات مربوط به نحوه تلفظ کاراکترها را نشان میدهد. چینی گرامر کامل ندارد.
مبانی زبان چینی به دو بخش اساسی تقسیم میشود:
1- زبان ماندارین
2- زبان کانتونی
زبان ماندارین
با بیش از 1,1 میلیارد سخنران، ماندارین شایعترین و سختترین زبان جهان میباشد. آموزش زبان ماندارین و یادگیریاش برای اکثر مردم دنیا امری مهم میباشد. چون کشور پهناور چین یکی از قطبهای بزرگ اقتصاد و تجارت در دنیا میباشد. زبان کانتونی دارای 55 میلیون سخنران است. که خیلی تعدادش از زبان ماندارین کمتر است از این رو آموزش زبان ماندرین مهمتر میباشد.
زبان کانتونی
کانتونی یک زبان مقوی است، که میتواند برای افراد غیربومی که عادت دارند با تأکید سخنرانی کنند (“من نان شما را نخوردم!”) و برای ایجاد سؤال دلهره و افزایش احساسات، بسیار چالش برانگیز باشد. کانتونی به دلیل داشتن سیستم تنشی آن حتی برای کسانی که با لهجههای دیگر چینی صحبت میکنند ممکن است دشوار باشد.
به عنوان مثال، ماندارین چهار تن دارد اما کانتونی دارای نه عدد تن است. در حالی که بیشتر زبان آموزان چینی از تفاوتهای منطقهای بین کاراکتر ساده و سنتی آگاه هستند، باید توجه داشت که یک سری کاراکتر وجود دارد. که مختص کانتونیها هستند تا بتوانند نوشتن کانتونی مدرن و گفتاری را امکانپذیر کنند. کانتونی بسیاری از شرایط اصطلاحات و گرامری را در اختیار دارد که چینیهای نوشتاری استاندارد، کافی نیستند، بنابراین کاراکترهای جدید ایجاد شدهاند.
به طور خاص، مجموعه کاراکترهای تکمیلی هنگ کنگ برای اولین بار توسط دولت هنگ کنگ در سال 1999 منتشر شد و اکنون شامل 500000 کاراکتر برای کانتونی نوشته شده است.
تفاوت بین مبانی زبان چینی ماندارین و کانتونی چیست؟
ماندارینها و کانتونیها برخلاف تصور اکثر افراد غیر چینی زبان، تفاوتهای زیادی دارند. در اینجا ما تفاوت میان ماندارین و کانتونی را بررسی خواهیم کرد.
کاراکتر
کاراکترهایی که برای ماندارین و کانتونی استفاده میشود منشأ یکسانی را در چین باستان دارند. یکی از تفاوتهای اصلی بین ماندارین و کانتونی این است که ماندارین از کاراکترهای سادهای استفاده میکند، که در دهه 1950 توسط دولت چین به عنوان استاندارد تعیین شده بود. در عوض کانتونی هنوز از کاراکترهای سنتی استفاده میکند.
همانطور که از نامها پیداست، کاراکترهای سنتی “پیچیدهتر” هستند و در بسیاری از کاراکترهای سادهتر از کارارکترهای ساده ساخته میشوند. کسانی که کاراکترهای سنتی میخوانند، میتوانند کاراکترهای ساده شده را درک کنند، اما کسانی که ساده میخوانند، درک دشواری را با درک کاراکترهای سنتی تجربه خواهند کرد.
زبان گفتاری
در ارتباط کلامی، کانتونی و ماندارین از نظر متقابل، قابل تشخیص نیستند. در اصل، از همان پایه هجا، کاراکتر، استفاده میشود، تلفظ متفاوت است و در بعضی موارد از نظر بنیادی متفاوت است. فردی که فقط به زبان ماندارین صحبت میکند، به طور کلی قادر به درک کانتونی نیست و برعکس.و بهتر است برای آموزش محاوره زبان چینی هردوی آن هارا بیاموزیم.
ساختار جمله
سبک نوشتاری برای هر دو ماندارین و کانتونی تقریباً با کاراکترهای پایه چینی یکسان است. حتی اگر در واژگان و دستور زبان نیز اختلافات کمی وجود داشته باشد، افراد بومی اغلب میتوانند این تفاوتها را استنباط کنند.
آواها
تفاوت دیگر بین ماندارین و کانتونی تعداد تنها است. ماندارین شامل 5 تن است، در حالی که کانتونی دارای 9 تن مختلف است.
هنگام تلاش برای انتقال معنای خود استفاده از تلقین بسیار مهم است و از این رو یادگیری کانتونی سختتر از ماندارین است. در کانتونی، سه تن از این نه تن با هم ادغام شدهاند، بنابراین در واقعیت گفتاری، در حال حاضر فقط شش تن وجود دارد. به این شش تن، تخت تاریک، طلوع تیره، عزیمت تاریک، نور صاف، بالا آمدن نور و حرکت نور گفته میشود.
سیستم پینیین (pinyin)
از مبانی زبان چینی “پین یین” میتوان برای روان صحبت کردن چینی استفاده کرد. صداهای مورد استفاده برای مصوتها و صامتها در مبانی زبان چینی گفتاری، اشکال “لاتین” را که در انگلیسی کمی مورد استفاده قرار میگرفت، با هم همپوشانی دارند. برخی مشابه هستند؛ و برخی کاملاً متفاوت هستند و باید به عنوان صداهای جدید یاد بگیرند. یک بلندگو انگلیسی باید یاد بگیرد که چگونه این صداهای جدید را در چین درک کند.
پینیین، سیستم آوایی رسمی برای پیاده کردن تلفظ حروف چینی به الفبای لاتین است. از پینین علاوه بر تلفظ، تن کلمه را نیز متوجه میشوید. انتخاب حروف صدادار معمولا آسان است، اما آنچه خارجیها ممکن است در انتخاب آن اشتباه کنند، حروف صامت است. مانند “Zh” “Ch” “J” برای داشتن پایه قوی در زبان چینی این بخش را باید به خوبی یاد بگیرید.
صحبت چینی
انواع مختلف چینی صحبت شده وجود دارد که اجازه میدهد تا همان شکل نوشتاری به روشهای مختلفی گفته شود. این ویژگی اصلی این امکان را به افراد مناطق مختلف چین میدهد تا خود را با نوشتن و نه صحبت کردن درک کنند.
تلفظ و لحن
بگذارید خبرهای خوبی را برای شما بیان کنم: در زبان چینی ماندارین صداهای کمتری نسبت به زبانهای دیگر وجود دارد. این بدان معناست که شما میخواهید بشنوید و مجبورید با گذشت زمان دوباره صداهای مشابه را تولید کنید. هنگام گوش دادن میتواند کمی گیج کننده باشد و صداهای مشابه زیادی را میشنوید، اما این چیزی است که از نظر صحبت چینی به دست شما میرسد.
[irp posts=”22189″ ]
یک چیز که من همیشه به مردم میگویم که مانند هر زبانی، این کار خوب است که صحبت کردن را تمرین کنید یا حداقل دهان خود را هرچه زودتر حرکت دهید. این موضوع به طور مضاعف در مورد ماندارینها نیز صادق است، زیرا ممکن است بعضی از صداها برای شما غیر عادی به نظر برسد و شما باید از نظر جسمی به دهان خود متوسل شوید تا مکانیک تولید این صداها را داشته باشد.
از دیگر موارد مبانی زبان چینی که ممکن است قبلاً شنیده باشید، این است که زبان چینی ماندارین نیز چهار کانتور تن دارد (چهار روش مختلف برای تلفظ هر هجا معین، به علاوه سایر هجاهای بدون فشار که خنثی هستند.) در حقیقت، هر زبانی به طریقی یا از روش دیگری از مداخلات استفاده میکند، اما همانطور که چینی یک زبان مقوی است، قدم و روشی که شما یک هجا را میگویید نهتنها احساس را تغییر میدهد بلکه میتواند معنای حرف شما را تعیین کند. در ابتدا به نظر میرسد بسیار دشوار است، اما واقعاً اینطور نیست.
به عبارت ساده، این 4 لحن عبارتند از:
1) گفتن هجا با قدم ثابت.
2) گفتن یک هجا اما بالا بردن قدم شما کمی به انتها تقریباً مثل این که شما یک سؤال میپرسید.
3) یک هجا که سقوط میکند سپس از زمین بلند میشود.
4) یک هجا که در زمین فرو میرود (تقریباً مثل این است که چگونه در انتهای یک جمله خود را تحریک میکنید). این نوعی است که در نوشتن، معنایی نخواهد داشت. بهترین کار این است که شروع به گوش دادن به صداهای چینی و شروع به یادگیری و شناختن مبانی زبان چینی و تولید آنها کنید.
برای انجام این کار میتوانید به وب سایتی که دارای جدول پینیین است، مانند نمودار پینیین Yoyo چینی، نمودار مربوط به Pinpin Chinese یا برنامه Chinesepod Pinyin Chart مراجعه کنید. پینیین سیستم رونویسی الفبای رومی چین برای ماندارین است. همچنین از آن به عنوان راهنمای تلفظ در فرهنگ لغتها، دورههای مبتدی استفاده میشود و شما از آن برای تایپ چینی در رایانه یا تلفن استفاده میکنید. از این رو آموختن نحوه نمایش صداهای چینی در پینیین بسیار مهم است.
از طریق جدول تعاملی، هر صدا را بررسی کنید و گفتن خود را در هر چهار لحظه تمرین کنید. ارزش آن را دارد که در ابتدا از شرم آور بودن “صدایی عجیب و غریب” به درستی استفاده کنید، بنابراین با تکثیر صداها به زبان چینی ماندارین راحتتر و راحتتر میشوید.
آنچه در ابتدا مانند “صدای غیرمعمول” به نظر میرسد به سرعت درست مانند صحبت کردن با شما خواهد شد. بعد از یک جلسه تمرینی طولانی یا وقتی احساس راحتی میکنید، یک دوست را برای تست پیدا کنید. هر ترکیبی از هجا و لحن را انتخاب کنید، و سعی کنید آن را تلفظ کنید، سپس روی هجا کلیک کنید تا تلفظ خود را با زبان گوینده بومی مقایسه کنید. وقتی فهمیدید که کدام هجا یا لحن را برای تلفظ کردن دشوار است، با تقلید و مقایسه خود با ضبط، تمرین کنید تا زمانی که بهبود پیدا کنید.
میتوانید مبانی زبان چینی را از طریق کتاب قدم به قدم، نوشته دکتر ایرج وثوقی نیری به طور کامل و تخصصی یاد بگیرید.
برای تهیه کتاب قدم به قدم و یا شرکت در دورههای زبان چینی چهار مهارتی ما همینجا کلیک کنید.
چگونه هجا را تمرین کنیم؟
Arch Chinese یک وب سایت دارد که میتوانید به هجا گوش دهید و تست کنید که آیا قادر به تشخیص صدای آنها هستید یا خیر. هنگامی که مشغول هلاکت تک هجا هستید، میتوانید آهنگها را به صورت جفت هجا یا کلمات نیز بشناسید. Sinosplice یک منبع رایگان عالی برای تمرین جفت هجاها دارد. اگر به موقعیتی خوردید واحتیاج به مترجم زبان چینی داشتید گزینه های مختلفی از جمله دیکشنری و ابزار های گوگل گزینه های مناسبی هستند
شما همچنین میتوانید این بازی را در وب سایت چینی بیبیسی امتحان کنید. در مرحله آغازین، این مهم است که دهان خود را تا حد ممکن حرکت داده، و از زبان تقلید و تمرین کنید. هنگامی که پینین را میشناسید و صداهای زبان را تمرین کردهاید، خیلی راحت تر میتوانید در یک دوره زبان چینی شرکت کنید. بسیار مهم است که از ابتدا روی صحت تنهای خود تمرکز کنید حتی اگر کند و دردناک باشد. ممکن است احساس ناامید کننده باشد وقتی احساس میکنید فقط برای به دست آوردن لحن باید کندتر صحبت کنید.
ممکن است سعی کنید با روشهایی سرعت کار خود را، بهبود ببخشید. اما توصیه میکنم این کار را نکنید؛ زیرا بازخوانی مجدد و توجه بیشتر در همان ابتدای کار، (با وجود سرعت کم) در دراز مدت، تاثیرپذیری بالایی خواهد داشت که باعث میشود مبانی زبان چینی شما دقیقتر باشد.
اگر در حال یادگیری چینی هستید، همه چیز را با لحنی صاف تلفظ کنید، اما اگر صدای شما نادرست باشد، بعداً اصلاح آن دشوار خواهد بود، بنابراین اهمیت تمرکز در مرحله مبتدی بسیار زیاد است و از همه مهمتر، سعی کنید هنگام تمرین، به آرامی صحبت کنید.
در ابتدای کار، همه در رعایت لحن، اشتباه میکنند، برخی افراد، گاها حتی بعد از گذشت بیش از 8 سال، مرتکب اشتباه میشوند؛ پس نگران نباشید، تمرین و تکرار را در دستور کارتان قرار دهید.
سوالات متداول در خصوص مبانی زبان چینی
۱. زبان چینی واقعا چقدر سخت است؟
پاسخ: باور عمومی بر این است که زبان چینی بسیار دشوار است. در حالی که برخی جنبهها مانند سیستم نوشتاری و تلفظها چالشبرانگیز هستند، مبانی این زبان مانند هر زبان دیگری با روش صحیح قابل یادگیری است. استفاده از منابع آموزشی مناسب مانند کتاب «قدم به قدم» دکتر ایرج وثوقی نیری این روند را تسهیل میکند.
۲. دو بخش اصلی زبان چینی چیست؟
پاسخ: زبان چینی عمدتاً به دو شاخه اصلی تقسیم میشود: ماندارین (با بیش از ۱.۱ میلیارد گویشور) و کانتونی (با حدود ۵۵ میلیون گویشور). ماندارین به دلیل نقش گسترده در تجارت و ارتباطات جهانی، برای یادگیری اولویت دارد.
۳. تفاوت اصلی بین ماندارین و کانتونی چیست؟
پاسخ: تفاوتهای کلیدی شامل:
-
سیستم نوشتاری: ماندارین از کاراکترهای سادهشده و کانتونی از کاراکترهای سنتی استفاده میکند.
-
تلفظ و آواها: ماندارین ۴ تن دارد، در حالی که کانتونی ۹ تن (۶ تن کاربردی در گفتار روزمره) دارد.
-
زبان گفتاری: این دو در صحبت کردن متقابلاً قابل فهم نیستند.
۴. کاراکترهای چینی چگونه هستند؟ آیا هر کاراکتر یک کلمه است؟
پاسخ: بله، هر کاراکتر معمولاً نمایانگر یک کلمه یا معنای مستقل است. با این حال، برای تشکیل بسیاری از کلمات، دو یا چند کاراکتر کنار هم قرار میگیرند. زبان نوشتاری چینی نمادین است و اغلب سرنخهایی درباره تلفظ را نیز در خود دارد.
۵. پینیین (Pinyin) چیست و چرا یادگیری آن مهم است؟
پاسخ: پینیین سیستم رونویسی الفبای لاتین برای تلفظ کاراکترهای چینی است. این سیستم نهتنها به تلفظ صحیح کمک میکند، بلکه برای جستجو، تایپ چینی و استفاده از فرهنگلغتها نیز ضروری است.
۶. آیا یادگیری تلفظ و لحنها در چینی واقعا ضروری است؟
پاسخ: بله، لحنها در زبان چینی معناساز هستند. یک هجا با لحنهای مختلف میتواند معانی کاملاً متفاوتی داشته باشد. ماندارین ۴ لحن اصلی دارد و تمرکز بر صحت تلفظ از ابتدای یادگیری، از اشتباهات پایدار جلوگیری میکند.
۷. برای شروع یادگیری زبان چینی از کجا باید شروع کرد؟
پاسخ: توصیه میشود ابتدا با پینیین و تلفظ پایه (به ویژه لحنها) آشنا شوید. سپس میتوانید از کتابهای آموزشی ساختاریافته مانند «کتاب قدم به قدم» یا دورههای چهار مهارتی استفاده کنید تا بهتدریج به واژگان و گرامر مسلط شوید.
۸. آیا گرامر زبان چینی پیچیده است؟
پاسخ: خیر، یکی از نقاط قوت زبان چینی گرامر نسبتاً ساده آن است. برخلاف بسیاری از زبانها، در چینی فعلها صرف نمیشوند، حرف تعریف وجود ندارد و ساختار جمله اغلب مستقیم و منطقی است.
۹. چرا یادگیری زبان چینی مفید است؟
پاسخ: چین به عنوان یک قدرت اقتصادی و فرهنگی جهانی، فرصتهای زیادی در زمینههای تجارت، سفر، تحصیل و تعامل فرهنگی ایجاد کرده است. یادگیری چینی درک عمیقتری از تاریخ و مردم این کشور به شما میدهد و ارتباط مؤثر با بیش از یک میلیارد نفر را ممکن میسازد.
۱۰. آیا میتوان فقط با یادگیری یکی از گویشهای چینی (ماندارین یا کانتونی) ارتباط برقرار کرد؟
پاسخ: اگر هدف شما ارتباط با اکثریت چینیزبانان و استفاده در محیطهای رسمی، تجاری یا آموزشی است، ماندارین انتخاب بهتری است. اما اگر قصد زندگی یا کار در مناطق خاصی مانند هنگکنگ یا گوانگدونگ را دارید، یادگیری کانتونی میتواند مفید باشد.
