گرامر آزمون HSK 2

در سطح آزمون HSK 2، زبان چینی وارد مرحله‌ای می‌شود که جمله‌ها کمی پیچیده‌تر از سطح مقدماتی هستند. دیگر کافی نیست فقط واژه‌های پرکاربرد را بشناسید؛ باید بتوانید از آنها در ساختارهای درست استفاده کنید.

برای مثال، در این سطح ممکن است لازم باشد درباره تجربه‌ای که در گذشته داشته‌اید صحبت کنید، بگویید کاری هنوز ادامه دارد، دو چیز را با یکدیگر مقایسه کنید یا توضیح دهید که انجام یک کار امکان‌پذیر است یا نه. همه این موارد به شناخت ساختارهای دستوری نیاز دارند.

اگر در حال یادگیری زبان چینی از پایه هستید، داشتن یک مسیر منظم در آموزش زبان چینی می‌تواند باعث شود قواعد HSK 2 را راحت‌تر درک کنید. در ادامه، مهم‌ترین مباحثی را بررسی می‌کنیم که باید برای این سطح بشناسید.

مهم‌ترین مباحث گرامر HSK2

گرامر این سطح را می‌توان به چند گروه تقسیم کرد. بعضی مباحث مربوط به قیدها و ذرات هستند و بعضی دیگر به ساختار جمله، مقایسه، زمان، پرسش و انواع مکمل‌ها مربوط می‌شوند.

کاربرد 多 در زبان چینی

کلمه 多 (duō) فقط به معنی «زیاد» نیست و در سطح HSK 2 چند کاربرد مهم دارد.

یکی از کاربردهای آن برای پرسیدن درباره سن، فاصله یا میزان یک ویژگی است:

你今年多大了？
Nǐ jīnnián duō dà le?
امسال چند سالت است؟

多 همچنین می‌تواند برای نشان دادن مقدار زیاد به کار برود:

人很多。
Rén hěn duō.
آدم‌های زیادی هستند.

یا قبل از اسم قرار بگیرد:

他有很多钱。
Tā yǒu hěn duō qián.
او پول زیادی دارد.

کاربرد دیگر 多، نشان دادن تعداد تقریبی است. برای مثال:

十多个人
Shí duō ge rén
بیش از ده نفر

一百多本书
Yì bǎi duō běn shū
بیش از صد کتاب

نکته مهم این است که جایگاه 多 با توجه به واحد شمارش تغییر می‌کند. بنابراین بهتر است این کاربرد را با مثال‌های مختلف تمرین کنید.

کاربرد 都

都 (dōu) یکی از قیدهای بسیار رایج زبان چینی است و معمولاً برای بیان «همه» یا «همگی» استفاده می‌شود.

我们都是中国人。
Wǒmen dōu shì Zhōngguó rén.
همه ما چینی هستیم.

孩子们都喜欢睡觉。
Háizimen dōu xǐhuan shuìjiào.
بچه‌ها همه خوابیدن را دوست دارند.

اما 都 همیشه به معنی «همه» نیست. وقتی همراه با 了 در جمله‌ای مانند مثال زیر می‌آید، می‌تواند نشان دهد که چیزی به یک مرحله رسیده است:

都十一点了，怎么还不睡觉？
Dōu shíyī diǎn le, zěnme hái bù shuìjiào?
دیگر ساعت یازده شده، چرا هنوز نمی‌خوابی؟

کاربرد 还

还 (hái) نیز از قیدهای مهم در گرامر این سطح است. این کلمه می‌تواند ادامه داشتن یک وضعیت یا عمل را نشان دهد:

现在还在下雨。
Xiànzài hái zài xiàyǔ.
هنوز باران می‌بارد.

همچنین برای بیان تکرار یک عمل استفاده می‌شود:

昨天吃了饺子，今天我还吃饺子。
Zuótiān chī le jiǎozi, jīntiān wǒ hái chī jiǎozi.
دیروز دامپلینگ خوردم و امروز هم می‌خورم.

کاربرد دیگر 还 اضافه کردن یک مورد جدید به چیزی است که قبلاً گفته شده:

我喜欢看电视，还喜欢听音乐。
Wǒ xǐhuan kàn diànshì, hái xǐhuan tīng yīnyuè.
من تماشای تلویزیون را دوست دارم و گوش دادن به موسیقی را هم دوست دارم.

کاربرد 就

就 (jiù) در جمله‌های مختلف معانی متفاوتی دارد، اما یکی از کاربردهای مهم آن نشان دادن سریع یا زود اتفاق افتادن یک عمل است:

我很快就写完了。
Wǒ hěn kuài jiù xiě wán le.
خیلی زود تمامش کردم.

همچنین می‌تواند برای تأکید استفاده شود:

这就是我的家。
Zhè jiù shì wǒ de jiā.
این خانه من است.

در یادگیری این کلمه بهتر است به جای حفظ یک ترجمه ثابت، به جمله و موقعیتی که 就 در آن استفاده شده توجه کنید.

کاربرد 吧

吧 (ba) یک ذره پایانی است که در جمله‌های مختلف کاربردهای متفاوتی دارد.

گاهی برای بیان حدس یا چیزی که گوینده درباره آن مطمئن نیست استفاده می‌شود:

这辆车很贵吧？
Zhè liàng chē hěn guì ba?
این ماشین گران است، نه؟

吧 می‌تواند برای پیشنهاد نیز به کار برود:

你快去开会吧。
Nǐ kuài qù kāihuì ba.
برو جلسه.

برای درخواست نیز می‌توان از آن استفاده کرد:

请你帮我一下吧。
Qǐng nǐ bāng wǒ yíxià ba.
لطفاً یک کمکی به من بکن.

گاهی هم در پاسخ برای قبول کردن یا اجازه دادن می‌آید:

你坐吧。
Nǐ zuò ba.
بنشین.

کاربرد 着 برای بیان وضعیت ادامه‌دار

ذره 着 (zhe) برای نشان دادن یک وضعیت ادامه‌دار یا حالتی که برقرار است استفاده می‌شود.

ساختار ساده آن به شکل زیر است:

فاعل + فعل + 着 + مفعول

مثلاً:

他穿着黑色的毛衣。
Tā chuān zhe hēisè de máoyī.
او یک پلیور مشکی پوشیده است.

着 می‌تواند نشان دهد که یک عمل یا وضعیت در هنگام انجام عمل دیگری برقرار است:

大家都坐着吃饭。
Dàjiā dōu zuò zhe chīfàn.
همه نشسته غذا می‌خورند.

این کاربرد را با مفهوم «در یک حالت بودن هنگام انجام کار دیگری» به خاطر بسپارید.

تکرار فعل در زبان چینی

یکی از مباحث کاربردی این سطح، تکرار فعل است. در زبان چینی، تکرار بعضی فعل‌ها می‌تواند نشان‌دهنده انجام کوتاه، آزمایشی یا غیررسمی یک عمل باشد.

برای فعل‌های یک‌هجایی، دو الگوی رایج عبارت‌اند از:

AA
A一A

مثلاً:

看看 — kànkan
یک نگاهی کردن

看一看 — kàn yí kàn
یک نگاهی انداختن

نمونه‌های دیگر:

说说 — shuōshuo
听听 — tīngting
等一等 — děng yì děng

برای بعضی فعل‌های دوهجایی نیز از الگوی ABAB استفاده می‌شود:

介绍介绍 — jièshào jièshào
休息休息 — xiūxi xiūxi
准备准备 — zhǔnbèi zhǔnbèi

این ساختار بیشتر در زبان گفتاری و موقعیت‌های دوستانه دیده می‌شود.

تکرار صفت‌ها

در HSK 2 با شکل دیگری از تکرار، یعنی تکرار برخی صفت‌ها، نیز روبه‌رو می‌شوید.

برای صفت‌های یک‌هجایی، الگوی AA کاربرد دارد:

甜甜的
Tiántián de
شیرین و دلپذیر

大大的
Dàdà de
بزرگ و چشمگیر

长长的
Chángcháng de
بلند و کشیده

وقتی این صفت تکرارشده نقش گزاره داشته باشد، 的 در پایان آن قرار می‌گیرد:

这个苹果甜甜的。
Zhège píngguǒ tiántián de.
این سیب شیرین است.

نکته مهم این است که نباید قبل از چنین صفتی از قیدهایی مانند 很، 非常 یا 特别 استفاده کرد. بنابراین 很甜甜的 ساختار درستی نیست.

تفاوت 从 و 离

دو کلمه 从 (cóng) و 离 (lí) کاربردهای متفاوتی دارند.

从 معمولاً نقطه شروع زمان یا مکان را مشخص می‌کند:

我们从早上八点开始上课。
Wǒmen cóng zǎoshang bā diǎn kāishǐ shàngkè.
ما از ساعت هشت صبح کلاس را شروع می‌کنیم.

همچنین می‌توان از ساختار 从…到… استفاده کرد:

我从北京坐飞机到上海。
Wǒ cóng Běijīng zuò fēijī dào Shànghǎi.
من از پکن با هواپیما به شانگهای می‌روم.

در مقابل، 离 برای بیان فاصله مکانی یا زمانی به کار می‌رود:

我家离学校很近。
Wǒ jiā lí xuéxiào hěn jìn.
خانه من به مدرسه نزدیک است.

تفاوت 一点儿 و 有点儿

یکی از نکاتی که در گرامر آزمون HSK 2 نباید از آن غافل شوید، تفاوت 一点儿 (yìdiǎnr) و 有点儿 (yǒudiǎnr) است.

有点儿 معمولاً قبل از صفت قرار می‌گیرد و اغلب درباره چیزی استفاده می‌شود که مطلوب نیست یا کمی آزاردهنده است:

他今天有点儿不高兴。
Tā jīntiān yǒudiǎnr bù gāoxìng.
او امروز کمی ناراحت است.

俄语有点儿难。
Éyǔ yǒudiǎnr nán.
زبان روسی کمی سخت است.

اما 一点儿 بیشتر برای بیان مقدار کم استفاده می‌شود:

再吃一点儿吧。
Zài chī yìdiǎnr ba.
کمی دیگر بخور.

همچنین می‌تواند بعد از صفت بیاید:

他比我高一点儿。
Tā bǐ wǒ gāo yìdiǎnr.
او کمی از من قدبلندتر است.

پس در یک جمله ساده می‌توان گفت: 有点儿 بیشتر «کمی» با حس نامطلوب را می‌رساند، در حالی که 一点儿 بیشتر به مقدار یا درجه کم اشاره دارد.

تفاوت 真 و 很

很 (hěn) برای نشان دادن درجه بالای یک ویژگی به کار می‌رود:

我今天很生气。
Wǒ jīntiān hěn shēngqì.
امروز خیلی عصبانی هستم.

اما 真 (zhēn) بیشتر نظر یا احساس گوینده را با تأکید بیان می‌کند:

今天真热！
Jīntiān zhēn rè!
امروز واقعاً گرم است!

这道题目真简单。
Zhè dào tímù zhēn jiǎndān.
این سؤال واقعاً ساده است.

در اینجا تفاوت ظریف میان «شدت یک ویژگی» و «تأکید گوینده» اهمیت دارد.

تفاوت 过 و 了

过 (guò) برای صحبت درباره تجربه‌ای در گذشته استفاده می‌شود:

我见过他。
Wǒ jiàn guò tā.
من او را قبلاً دیده‌ام.

برای منفی کردن:

我没去过日本。
Wǒ méi qù guò Rìběn.
من تا به حال به ژاپن نرفته‌ام.

اما 了 (le) کاربردهای مختلفی دارد. یکی از کاربردهای آن نشان دادن وقوع یا کامل شدن یک عمل است:

我买了一本汉语书。
Wǒ mǎi le yì běn Hànyǔ shū.
من یک کتاب چینی خریدم.

了 همچنین می‌تواند تغییر وضعیت را نشان دهد:

现在是十二点了，该睡觉了。
Xiànzài shì shí’èr diǎn le, gāi shuìjiào le.
الان ساعت دوازده شده، وقت خواب است.

بنابراین، 过 بیشتر روی «تجربه داشتن در گذشته» تمرکز دارد، در حالی که 了 می‌تواند وقوع یک اتفاق، کامل شدن عمل یا تغییر وضعیت را نشان دهد.

تفاوت 别 و 不要

هر دو 别 (bié) و 不要 (bú yào) برای منع کردن شخص از انجام کاری استفاده می‌شوند.

别说话。
Bié shuōhuà.
حرف نزن.

不要坐。
Bú yào zuò.
ننشین.

در مکالمه، 别 ساختاری بسیار رایج برای گفتن «نکن» است و معمولاً مستقیماً قبل از فعل قرار می‌گیرد.

ساختار 让

让 (ràng) برای ساختاری استفاده می‌شود که در آن یک شخص باعث می‌شود شخص دیگری کاری را انجام دهد.

الگوی اصلی:

A + 让 + B + فعل

مثلاً:

妈妈让我早点儿回家。
Māma ràng wǒ zǎo diǎnr huí jiā.
مامان از من می‌خواهد زودتر به خانه برگردم.

یا:

我让姐姐送我去学校。
Wǒ ràng jiějie sòng wǒ qù xuéxiào.
از خواهرم می‌خواهم من را به مدرسه ببرد.

ساختار مقایسه با 比

比 (bǐ) یکی از ساختارهای بسیار مهم برای مقایسه است.

ساختار پایه:

A + 比 + B + صفت

مثلاً:

他比我高。
Tā bǐ wǒ gāo.
او از من قدبلندتر است.

گاهی برای تأکید بر اختلاف از 多了 استفاده می‌شود:

今天比昨天热多了。
Jīntiān bǐ zuótiān rè duō le.
امروز خیلی گرم‌تر از دیروز است.

ساختار 比 فقط با صفت استفاده نمی‌شود و می‌تواند همراه با فعل نیز بیاید:

他比我喜欢读书。
Tā bǐ wǒ xǐhuan dúshū.
او بیشتر از من مطالعه کردن را دوست دارد.

درک این ساختار برای بخش خواندن و جمله‌سازی اهمیت زیادی دارد.

سوال‌های بله و خیر و سوال مثبت و منفی

در زبان چینی یکی از روش‌های رایج سؤال پرسیدن، آوردن شکل مثبت و منفی یک فعل یا صفت کنار یکدیگر است.

برای صفت:

你们今天高兴不高兴？
Nǐmen jīntiān gāoxìng bu gāoxìng?
امروز خوشحال هستید یا نه؟

برای فعل:

你想不想去超市？
Nǐ xiǎng bu xiǎng qù chāoshì?
می‌خواهی به فروشگاه بروی یا نه؟

این ساختار با سؤال‌هایی که فقط با 吗 ساخته می‌شوند متفاوت است و باید شکل آن را به‌خوبی بشناسید.

要، 快 و 快要 برای اتفاق نزدیک

ساختارهای 要…了، 快…了، 快要…了 و 就要…了 برای بیان اتفاقی استفاده می‌شوند که قرار است به‌زودی رخ دهد.

برای مثال:

快要下雨了。
Kuài yào xiàyǔ le.
به‌زودی باران می‌بارد.

شناخت این الگوها به شما کمک می‌کند در متن‌های HSK مفهوم «در آستانه رخ دادن بودن» را سریع‌تر تشخیص دهید.

زمان استمراری با 在، 正在 و 正

برای نشان دادن کاری که در حال انجام است، می‌توان از 在، 正在 یا 正 استفاده کرد.

我正在买东西呢。
Wǒ zhèngzài mǎi dōngxi ne.
من در حال خرید کردن هستم.

我在开会呢。
Wǒ zài kāihuì ne.
من در حال جلسه هستم.

我正看书呢。
Wǒ zhèng kànshū ne.
من در حال مطالعه هستم.

در چنین جمله‌هایی 呢 نیز معمولاً حالت ادامه داشتن عمل را نشان می‌دهد.

مکمل نتیجه

مکمل نتیجه نشان می‌دهد یک عمل به چه نتیجه‌ای رسیده است.

ساختار کلی:

فاعل + فعل + مکمل نتیجه

برای نمونه:

我看完了那个电影。
Wǒ kàn wán le nà ge diànyǐng.
من آن فیلم را کامل دیدم.

در این جمله 完 نتیجه عمل دیدن را مشخص می‌کند.

در حالت منفی:

我没学会那首歌。
Wǒ méi xué huì nà shǒu gē.
من آن آهنگ را یاد نگرفتم.

از مکمل‌هایی مانند 完، 懂، 会، 对، 错 می‌توان برای نشان دادن نتیجه عمل استفاده کرد.

مکمل توانایی

مکمل توانایی یا امکان، امکان رسیدن به نتیجه یک عمل را بیان می‌کند.

ساختار آن:

فعل + 得/不 + مکمل

مثلاً:

我听得见他说的话。
Wǒ tīng de jiàn tā shuō de huà.
می‌توانم حرف‌های او را بشنوم.

در حالت منفی:

我学不会那首歌。
Wǒ xué bú huì nà shǒu gē.
نمی‌توانم آن آهنگ را یاد بگیرم.

در این ساختار، تفاوت 得 و 不 اهمیت زیادی دارد؛ یکی امکان انجام یا رسیدن به نتیجه را نشان می‌دهد و دیگری نبودن این امکان را.

مکمل درجه

مکمل درجه میزان یا شدت انجام یک عمل را بیان می‌کند و معمولاً بعد از 得 قرار می‌گیرد.

他歌唱得好。
Tā gē chàng de hǎo.
او خوب آواز می‌خواند.

در حالت منفی:

他吃得不多。
Tā chī de bù duō.
او زیاد غذا نمی‌خورد.

برای سؤال نیز می‌توان گفت:

他歌唱得好吗？
Tā gē chàng de hǎo ma?
آیا او خوب آواز می‌خواند؟

مکمل مقدار

مکمل مقدار برای بیان مدت یا تعداد دفعات انجام یک عمل استفاده می‌شود.

برای بیان مدت:

他在北京住了一天。
Tā zài Běijīng zhù le yì tiān.
او یک روز در پکن زندگی کرد.

برای بیان تعداد دفعات:

北京我去过两次。
Běijīng wǒ qù guò liǎng cì.
من دو بار به پکن رفته‌ام.

شناخت این ساختارها هنگام حل سؤال‌های مربوط به جایگاه کلمات در جمله بسیار مفید است.

مکمل جهت

مکمل جهت برای نشان دادن جهت حرکت استفاده می‌شود. ساده‌ترین شکل آن با 来 و 去 ساخته می‌شود.

اگر حرکت به سمت گوینده باشد، از 来 استفاده می‌شود:

请进来吧。
Qǐng jìnlái ba.
لطفاً بیا داخل.

اگر حرکت از گوینده دور شود:

你快进去吧。
Nǐ kuài jìnqù ba.
برو داخل.

ترکیب‌هایی مانند 上来، 上去، 下来، 下去، 出来، 出去، 进来، 进去، 回来 و 回去 نیز از همین منطق پیروی می‌کنند.

برای مثال:

你什么时候回来？
Nǐ shénme shíhou huílái?
کی برمی‌گردی؟

我一会儿就回去。
Wǒ yíhuìr jiù huíqù.
یک کم دیگر برمی‌گردم.

هنگام یادگیری این ساختارها، حتماً به موقعیت گوینده توجه کنید؛ چون انتخاب 来 یا 去 به جهت حرکت نسبت به گوینده وابسته است.

چطور برای گرامر آزمون HSK 2 آماده شویم؟

برای موفقیت در آزمون، بهتر است گرامر را جدا از سایر مهارت‌ها مطالعه نکنید. وقتی یک ساختار جدید یاد می‌گیرید، چند جمله با آن بسازید و سپس همان ساختار را در متن‌های سطح HSK پیدا کنید.

در کنار گرامر، یادگیری واژگان آزمون HSK 2 اهمیت زیادی دارد؛ چون اگر واژه‌های جمله را نشناسید، حتی در صورت دانستن قاعده ممکن است نتوانید ساختار را به‌درستی تشخیص دهید.

از طرف دیگر، حل تمرین با یک منبع مناسب باعث می‌شود قواعد فقط در ذهن شما به شکل فرمول باقی نمانند. استفاده از کتاب HSK 2 می‌تواند برای مرور درس‌ها و تمرین ساختارهای این سطح مفید باشد.

اگر در مطالعه مستقل مشکل دارید یا نمی‌دانید چه مباحثی را با چه ترتیبی بخوانید، شرکت در دوره آمادگی آزمون سطح بندی چینی HSK می‌تواند مسیر مطالعه را منظم‌تر کند. برای زبان‌آموزانی که به برنامه‌ای متناسب با سطح و زمان خود نیاز دارند، کلاس خصوصی چینی نیز گزینه مناسبی است.

جمع‌بندی

برای یادگیری گرامر HSK 2 لازم نیست تعداد زیادی فرمول را بدون درک معنی حفظ کنید. مهم‌تر از حفظ کردن، شناخت کاربرد هر ساختار و توانایی استفاده از آن در جمله است.

از مباحث مهم این سطح می‌توان به 多، 都، 还، 就، 吧، 着، 过، تکرار فعل و صفت، 从، 离، 一点儿، 有点儿، 真، 很، 别، 不要، 让 و 比 اشاره کرد. در کنار این موارد، ساختارهای استمراری و انواع مکمل‌های نتیجه، توانایی، درجه، مقدار و جهت نیز باید به‌خوبی تمرین شوند.

اگر قصد شرکت در آزمون HSK را دارید، بهتر است گرامر را همراه با واژگان و نمونه سؤال‌ها پیش ببرید. همچنین قبل از برنامه‌ریزی نهایی، آشنایی با آزمون HSK 2 و ساختار سطح موردنظر کمک می‌کند منابع و زمان مطالعه خود را دقیق‌تر انتخاب کنید.

در نهایت، اگر قرار است در آزمون جدید یا در حال تغییر شرکت کنید، بررسی تفاوت آزمون HSK 2.0 با 3.0 هم مهم است تا برنامه مطالعاتی شما بر اساس ساختار اشتباه تنظیم نشود. پس از آماده شدن نیز می‌توانید مراحل ثبت نام آزمون HSK را دنبال کنید و در زمان مناسب اطلاعات مربوط به محل برگزاری را بررسی کنید.

سوالات متداول

1. مهم‌ترین مباحث گرامر HSK 2 کدام‌اند؟

از مهم‌ترین مباحث می‌توان به کاربرد 多، 都، 还، 就، 吧، 着 و 过، ساختار مقایسه با 比، ساختار 让، تکرار فعل و صفت، تفاوت 一点儿 و 有点儿، تفاوت 过 و 了 و انواع مکمل‌ها اشاره کرد.

2. آیا برای قبولی در HSK 2 باید همه قواعد گرامری زبان چینی را بلد باشیم؟

خیر. لازم نیست تمام گرامر زبان چینی را یاد بگیرید. بهتر است روی ساختارهای متناسب با سطح HSK 2 تمرکز کنید و آنها را با جمله و تمرین یاد بگیرید.

3. تفاوت 过 و 了 در گرامر HSK 2 چیست؟

过 معمولاً برای بیان تجربه‌ای در گذشته استفاده می‌شود؛ مانند 我去过中国 یعنی «من قبلاً به چین رفته‌ام». 了 کاربردهای مختلفی دارد و می‌تواند وقوع یا کامل شدن یک عمل یا تغییر وضعیت را نشان دهد؛ مانند 我买了一本书 یعنی «من یک کتاب خریدم».

4. برای یادگیری گرامر HSK 2 بهتر است قواعد را حفظ کنیم یا تمرین کنیم؟

تمرین کردن اهمیت بیشتری دارد. بهتر است بعد از یادگیری هر قاعده، چند جمله با آن بسازید و نمونه‌های مشابه را در متن‌ها و تمرین‌های HSK پیدا کنید. این روش باعث می‌شود هنگام آزمون، ساختارها را سریع‌تر تشخیص دهید.

5. آیا یادگیری واژگان در کنار گرامر HSK 2 ضروری است؟

بله. گرامر و واژگان به هم وابسته‌اند. اگر واژه‌های مورد نیاز سطح HSK 2 را به اندازه کافی ندانید، ممکن است حتی با وجود شناخت ساختار دستوری، درک جمله یا پاسخ دادن به سؤال برایتان دشوار شود.