اگر میخواهید بدانید پین یین برای کودکان چیست و چرا باید آن را یاد بگیرند، پاسخ کوتاه این است:
✅ پینیین (Pinyin) سیستم آوانگاری زبان چینی ماندارین است که با استفاده از حروف لاتین، تلفظ هجاهای چینی را نشان میدهد. کودک با کمک آن میتواند ارتباط میان صدایی که میشنود و شکل نوشتاری آن را بهتر درک کند.
✅ پینیین از حروف آغازین (Initials)، بخش پایانی هجاها (Finals) و تُنها تشکیل میشود. یادگیری صحیح این سه بخش، به کودک کمک میکند واژههای چینی را دقیقتر بشنود و تلفظ کند.
✅ برای کودکان، آموزش پینیین زمانی مؤثرتر است که با شنیدن، تکرار، بازی، آهنگ، تصویر و کلمات ساده و آشنا همراه باشد؛ نه اینکه کودک فقط ترکیب حروف را حفظ کند.
✅ پینیین جایگزین کاراکترهای چینی نیست. بهتر است کودک بهتدریج هم تلفظ را از طریق پینیین یاد بگیرد و هم با شکل و معنای کاراکترهای چینی آشنا شود.
اگر کودک شما تازه میخواهد یادگیری زبان چینی را شروع کند، احتمالاً با واژهای به نام «پینیین» روبهرو شدهاید. حروفی مانند b، p، m، x، zh و علامتهایی که روی بعضی هجاها قرار میگیرند، در ابتدا ممکن است برای کودک کمی عجیب به نظر برسند؛ اما پینیین در واقع یکی از مهمترین ابزارها برای یادگیری تلفظ صحیح زبان چینی است.
برای اینکه کودک بتواند از پینیین به شکل مؤثر استفاده کند، بهتر است آموزش آن فقط به حفظ کردن حروف و ترکیبها محدود نشود. شنیدن صداها، تشخیص تُنها، تکرار، بازی، تصویر و استفاده از واژههای آشنا میتوانند یادگیری را برای کودک سادهتر و ماندگارتر کنند.
پینیین چیست و چرا برای کودکان اهمیت دارد؟
پینیین (汉语拼音 / Hànyǔ Pīnyīn) یک سیستم استاندارد برای نمایش تلفظ زبان چینی ماندارین با حروف لاتین است. در زبان چینی، شکل کاراکتر معمولاً بهتنهایی به کودک نمیگوید که آن واژه دقیقاً چگونه تلفظ میشود؛ پینیین اینجا نقش یک راهنمای تلفظ را دارد.
برای مثال:
妈 — mā — مادر
در این مثال، m و a شکل پینیین را میسازند و علامت روی ā نشان میدهد که هجا با تُن اول تلفظ میشود.
این موضوع برای کودکان اهمیت زیادی دارد؛ زیرا آنها باید از همان ابتدا یاد بگیرند که حروف پینیین لزوماً همان صدایی را ندارند که ممکن است در زبان فارسی یا انگلیسی انتظار داشته باشند.
برای نمونه، تلفظ بعضی صداهای j، q، x، zh، ch و sh نیاز به تمرین و شنیدن نمونه صحیح دارد. به همین دلیل، بهتر است پینیین بخشی از یک برنامه منظم آموزش زبان چینی برای کودکان باشد، نه یک تمرین جدا و صرفاً حفظی.
نکته جالب دیگر این است که پینیین فقط برای تمرین تلفظ نیست. کودکان و زبانآموزان بعداً میتوانند از آن برای جستوجو یا وارد کردن کاراکترهای چینی در تلفن همراه و رایانه نیز استفاده کنند.
پینیین از چه بخشهایی تشکیل شده است؟
برای آموزش پینیین به کودک، بهتر است ابتدا ساختار آن را ساده کنیم. لازم نیست کودک از همان جلسه اول با تمام ترکیبهای موجود روبهرو شود.
به طور کلی، یک هجای پینیین از بخشهای مختلفی تشکیل میشود که مهمترین آنها Initial، Final و Tone هستند.
۱. حروف آغازین یا Initials
Initial همان صدایی است که در ابتدای بسیاری از هجاهای چینی قرار میگیرد.
برخی از آنها عبارتاند از:
b، p، m، f، d، t، n، l، g، k، h
و گروههایی مانند:
j، q، x، zh، ch، sh، r
کودک نباید فقط شکل این حروف را حفظ کند. مهمتر از آن، باید صدای هرکدام را بشنود و نحوه تولید آن را تمرین کند.
۲. بخش پایانی یا Finals
Final بخش پایانی هجا را تشکیل میدهد و میتواند یک واکه ساده یا ترکیبی از چند صدا باشد.
نمونههای ساده عبارتاند از:
a، o، e، i، u، ü
و ترکیبهایی مانند:
ai، ei، ao، ou، an، ang، en، eng، ong
در این قسمت، شنیدن نمونه صوتی بسیار مهم است؛ زیرا شباهت ظاهری برخی حروف به زبان انگلیسی ممکن است کودک را به سمت تلفظ اشتباه هدایت کند.
۳. تُنها
یکی از مهمترین تفاوتهای زبان چینی با بسیاری از زبانهایی که کودک ممکن است قبلاً شنیده باشد، نقش تُن های چینی در معنی واژههاست.
ماندارین چهار تُن اصلی و یک تُن خنثی دارد:
- تُن اول: صاف و کشیده → mā
- تُن دوم: صعودی → má
- تُن سوم: پایین میرود و سپس بالا میآید → mǎ
- تُن چهارم: کوتاه و نزولی → mà
- تُن خنثی: سبک و بدون تأکید مشخص → ma
پس تفاوت فقط در شکل علامت نیست؛ تغییر تُن میتواند معنی هجا را تغییر دهد.
برای کودکان، این بخش را میتوان با حرکت، صدا و بازی آموزش داد. مثلاً کودک میتواند برای تُن اول دست خود را صاف نگه دارد، برای تُن دوم آن را به سمت بالا ببرد و برای تُن چهارم به سمت پایین حرکت دهد. به این ترتیب، یک مفهوم انتزاعی به یک حرکت قابل مشاهده تبدیل میشود.
بهترین زمان برای شروع آموزش پینیین به کودکان چه زمانی است؟
برای شروع پینیین نمیتوان یک سن واحد را برای همه کودکان تعیین کرد. سن، میزان آشنایی کودک با زبان چینی، توانایی شنیداری و روش آموزشی مورد استفاده همگی اهمیت دارند.
یک نکته مهم این است که کودک پیش از آموزش رسمی پینیین، میتواند با صداهای زبان چینی آشنا شود. گوش دادن به آهنگها، داستانها و کلمات ساده باعث میشود صداهای زبان برای او ناآشنا نباشند.
از طرف دیگر، شروع آموزش پینیین در سن پایین لزوماً به این معنی نیست که کودک باید از ابتدا تمام قواعد آن را حفظ کند. برای کودکان خردسال، بهتر است آموزش از فعالیتهای شنیداری و بازیمحور آغاز شود و بهتدریج به خواندن و نوشتن پینیین برسد.
در واقع، سؤال بهتر این نیست که «کودک دقیقاً از چه سنی باید پینیین یاد بگیرد؟»؛ بلکه باید پرسید آیا روش آموزش با سن و مرحله یادگیری کودک هماهنگ است؟
اگر کودک هنوز با زبان چینی آشنایی زیادی ندارد، شروع با صداهای ساده، واژههای آشنا و فعالیتهای کوتاه معمولاً منطقیتر از ارائه یک جدول بزرگ از ترکیبهای پینیین است.
چطور پینیین را برای کودکان جذاب کنیم؟
کودک قرار نیست پینیین را مثل یک درس خشک و حفظی یاد بگیرد. هرچه آموزش بیشتر با تجربههای روزمره، بازی و حرکت ترکیب شود، احتمال مشارکت کودک بیشتر خواهد بود.
آهنگ و شعر؛ راهی برای تمرین تُنها
آهنگها به کودک اجازه میدهند صداها و تُنها را بارها تکرار کند، بدون اینکه احساس کند در حال انجام یک تمرین تکراری است.
والدین میتوانند یک هجا یا واژه کوتاه را در قالب آهنگ تمرین کنند و از کودک بخواهند آن را تقلید کند. حتی میتوان برای هر تُن یک حرکت دست مشخص در نظر گرفت.
این روش بهخصوص برای کودکانی که با تکرار مستقیم زود خسته میشوند، میتواند جذابتر باشد.
فلشکارت تصویری بسازید
یک تصویر ساده میتواند به کودک کمک کند ارتباط میان صدا، پینیین، کاراکتر و معنی را همزمان ببیند.
برای مثال، میتوان کارت گربه را با این اطلاعات ساخت:
猫 — māo — گربه
سپس کودک ابتدا تصویر را ببیند، واژه را بشنود و بعد پینیین آن را مشاهده کند.
بهتر است تصاویر از دنیای کودک انتخاب شوند؛ حیوانات، خوراکیها، اسباببازیها، اعضای خانواده و وسایل خانه معمولاً گزینههای مناسبی هستند.
بازی «صدای درست را پیدا کن»
چند کارت با هجاهای مختلف آماده کنید و یک صدای پینیین را پخش کنید. کودک باید کارتی را که صدای شنیدهشده روی آن نوشته شده پیدا کند.
در مراحل بعد میتوانید تُن را نیز وارد بازی کنید. مثلاً دو کارت با یک هجا اما تُن متفاوت نشان دهید و از کودک بخواهید صدای درست را انتخاب کند.
اگر این فعالیتها در کنار بازیهای آموزشی زبان چینی برای کودکان قرار بگیرند، تمرین تلفظ از حالت یک تکلیف جداگانه خارج میشود.
مسیر تُنها را با دست بکشید
برای هر تُن یک مسیر حرکتی تعیین کنید.
مثلاً:
mā → دست صاف
má → حرکت رو به بالا
mǎ → پایین و سپس بالا
mà → حرکت سریع رو به پایین
حالا یک واژه بگویید و از کودک بخواهید همزمان با شنیدن آن، مسیر تُن را با دست نشان دهد.
این تمرین ساده میتواند به کودک کمک کند تفاوت تُنها را فقط نشنود، بلکه آن را با حرکت هم تجربه کند.
از داستان و تصویر استفاده کنید
به جای اینکه چندین هجا را پشت سر هم روی کاغذ بنویسید، میتوانید یک داستان کوتاه بسازید و چند واژه هدف را داخل آن قرار دهید.
مثلاً اگر موضوع داستان حیوانات است، از واژههای مرتبط با حیوانات استفاده کنید و هر بار که کودک واژه را میشنود، تصویر مربوط به آن را نشان دهد.
این نوع فعالیتها را میتوان در کنار سایر فعالیت های سرگرم کننده برای یادگیری زبان چینی کودکان قرار داد تا تمرین زبان برای کودک تنوع داشته باشد.
شنیدن قبل از خواندن؛ چرا تلفظ باید با صدا آموزش داده شود؟
یکی از اشتباهات رایج در آموزش پینیین این است که کودک ابتدا شکل حروف را میبیند و بعد سعی میکند تلفظ را از روی آنها حدس بزند.
این روش میتواند مشکلساز باشد؛ زیرا برخی صداهای پینیین با چیزی که کودک از زبان فارسی یا انگلیسی انتظار دارد متفاوت هستند.
بهتر است کودک:
صدای صحیح را بشنود → آن را تشخیص دهد → تقلید کند → شکل پینیین را ببیند → دوباره تلفظ کند.
برای مثال، در آموزش یک صدای جدید، ابتدا نمونه صوتی را پخش کنید و از کودک بخواهید فقط گوش دهد. سپس از او بخواهید صدا را تقلید کند و در مرحله بعد، شکل نوشتاری آن را نشان دهید.
این ترتیب بهخصوص برای صداهای دشوارتری مانند q، x، j، zh، ch و sh اهمیت بیشتری دارد.
آیا نوشتن پینیین هم برای کودک لازم است؟
بله، اما نوشتن نباید اولین و تنها فعالیت کودک باشد.
وقتی کودک پینیین را مینویسد، به شکل حروف، ترتیب آنها و محل قرار گرفتن علامت تُن توجه بیشتری میکند. تمرین نوشتاری میتواند به تثبیت آموختههای شنیداری کمک کند.
برای شروع میتوانید از فعالیتهای ساده استفاده کنید:
- دنبال کردن حروف نقطهچین
- کامل کردن یک هجا
- وصل کردن Initial و Final مناسب
- گذاشتن علامت تُن روی هجا
- دستهبندی هجاهای مشابه
- نوشتن واژههای کوتاه از روی تصویر
در این مرحله، هدف اصلی نباید پر کردن چند صفحه تمرین باشد؛ دقت و درک کودک مهمتر از تعداد کلماتی است که مینویسد.
آیا پینیین جای کاراکترهای چینی را میگیرد؟
خیر.
پینیین یک ابزار برای نمایش تلفظ است و نباید جایگزین یادگیری کاراکترهای چینی شود.
اگر کودک فقط به پینیین عادت کند، ممکن است هنگام مواجهه با متن واقعی چینی دچار مشکل شود. بنابراین بهتر است پینیین و کاراکترها بهتدریج در کنار هم آموزش داده شوند.
مثلاً کودک میتواند یک واژه را به این شکل ببیند:
水 — shuǐ — آب
در این حالت، کودک هم شکل کاراکتر را میشناسد، هم تلفظ آن را میشنود و هم از پینیین به عنوان راهنمای تلفظ استفاده میکند.
برای کودکان بزرگتر، استفاده از کتاب آموزش زبان چینی برای کودکان که تصویر، کاراکتر، پینیین و تمرین را در کنار هم ارائه میکند، میتواند این ارتباط را منظمتر کند.
چند دقیقه تمرین پینیین در روز کافی است؟
برای کودک، کیفیت تمرین معمولاً از طولانی بودن آن مهمتر است.
یک جلسه کوتاه ۱۰ تا ۱۵ دقیقهای میتواند شامل چند فعالیت متفاوت باشد:
۳ دقیقه: گوش دادن و تشخیص صدا
۳ دقیقه: تکرار هجاها و تُنها
۳ دقیقه: بازی یا فلشکارت
۳ دقیقه: خواندن یا نوشتن چند نمونه ساده
اگر کودک خسته شد، بهتر است تمرین را متوقف کنید و در زمان دیگری ادامه دهید. هدف این است که پینیین برای او با تجربهای مثبت همراه باشد.
همچنین میتوانید این تمرین کوتاه را با سایر فعالیتهای زبانی ترکیب کنید و یک برنامه آموزش زبان چینی برای کودکان متناسب با سن و سطح کودک داشته باشید.
استفاده از کارتون و ابزارهای دیجیتال برای آموزش پینیین
کودکان معمولاً با محتوای تصویری ارتباط خوبی برقرار میکنند. کارتونهای ساده چینی میتوانند فرصت مناسبی برای شنیدن مداوم زبان، آشنایی با واژههای روزمره و تقویت گوش دادن باشند.
البته بهتر است کارتون به زبان چینی تنها ابزار آموزشی کودک نباشد. اگر کودک فقط تماشا کند اما فرصتی برای تکرار، پاسخ دادن یا استفاده از واژهها نداشته باشد، بخشی از ظرفیت آموزشی آن از دست میرود.
میتوان بعد از یک بخش کوتاه از کارتون، یک یا دو واژه را انتخاب کرد و از کودک خواست:
- واژه را تکرار کند؛
- تُن آن را با دست نشان دهد؛
- تصویر مربوط به آن را پیدا کند؛
- یا همان واژه را در یک جمله کوتاه به کار ببرد.
ابزارهای دیجیتال و منابع آنلاین نیز میتوانند برای تمرین بیشتر مفید باشند، بهخصوص زمانی که فایل صوتی، بازخورد تلفظ یا فعالیت تعاملی در اختیار کودک قرار میدهند. با این حال، بهتر است چنین ابزارهایی مکمل آموزش باشند، نه جایگزین ارتباط واقعی و تمرین با معلم.
اشتباهات رایج والدین هنگام آموزش پینیین
آموزش تعداد زیادی صدا در یک جلسه
کودک لازم نیست در یک جلسه تمام Initialها و Finalها را یاد بگیرد. تعداد زیاد اطلاعات میتواند باعث سردرگمی شود.
تمرکز بیش از حد روی شکل حروف
دیدن q یا x به این معنی نیست که کودک تلفظ آن را یاد گرفته است. ابتدا باید صدای صحیح را بشنود و بتواند آن را تشخیص دهد.
نادیده گرفتن تُنها
اگر کودک فقط هجا را درست بگوید اما تُن را نادرست ادا کند، آموزش پینیین ناقص خواهد بود. تُن باید از همان مراحل ابتدایی در کنار صدا آموزش داده شود.
اصلاح مداوم و سختگیرانه
اگر هر پاسخ کودک با «اشتباه گفتی» همراه شود، ممکن است از صحبت کردن بترسد. بهتر است اشتباههای مهم را اصلاح کنید و فرصت کافی برای تلاش دوباره در اختیار او قرار دهید.
وابسته کردن کودک به پینیین
پینیین باید به کودک کمک کند به سمت خواندن و شناخت کاراکترها حرکت کند، نه اینکه برای همیشه جای آنها را بگیرد.
چگونه پینیین را در زندگی روزمره تمرین کنیم؟
تمرین پینیین لزوماً به میز و کتاب محدود نیست.
هنگام خوردن صبحانه میتوانید نام یک خوراکی را به چینی بگویید. هنگام بازی با اسباببازیها، نام رنگ یا حیوان را تمرین کنید. در مسیر مدرسه، یک فایل صوتی کوتاه گوش دهید و از کودک بخواهید صدایی را که شنیده تشخیص دهد.
حتی میتوانید یک «کلمه روز» داشته باشید. هر روز فقط یک واژه انتخاب کنید و کودک آن را:
بشنود → تکرار کند → پینیین را ببیند → کاراکتر را ببیند → در یک جمله کوتاه استفاده کند.
این روش باعث میشود روش های یادگیری زبان چینی برای کودکان از حالت تئوری خارج شود و وارد زندگی روزمره کودک شود.
آیا آموزش پینیین در خانه کافی است؟
تمرین در خانه میتواند نقش بسیار خوبی داشته باشد، اما در برخی مراحل، وجود یک مدرس باتجربه میتواند روند یادگیری را دقیقتر کند؛ بهخصوص زمانی که کودک در تلفظ صداهای خاص یا تشخیص تُنها مشکل دارد.
معلم میتواند اشتباه تلفظی را سریعتر تشخیص دهد و نحوه قرار گرفتن زبان، لبها و دهان را به کودک نشان دهد.
برای کودکی که نیاز به توجه بیشتری دارد یا سرعت یادگیری او با کلاس گروهی هماهنگ نیست، کلاس خصوصی زبان چینی نیز میتواند امکان تمرین و اصلاح فردی بیشتری فراهم کند.
از طرف دیگر، والدین میتوانند با انتخاب منابع مناسب، بخش قابل توجهی از تمرینهای روزانه را در خانه ادامه دهند. یک بهترین سایت آموزش زبان چینی برای کودکان باید محتوایی متناسب با سن کودک، تمرینهای قابل فهم و منابع صوتی مناسب ارائه دهد تا استفاده از آن برای کودک و والدین ساده باشد.
یک برنامه ساده هفتگی برای تمرین پینیین
اگر نمیدانید تمرین را از کجا شروع کنید، میتوانید برنامهای ساده و انعطافپذیر داشته باشید:
| روز | فعالیت اصلی | مدت تقریبی |
| شنبه | شنیدن صداها و تقلید | ۱۰ دقیقه |
| یکشنبه | فلشکارت و واژههای تصویری | ۱۰ دقیقه |
| دوشنبه | تمرین تُنها با حرکت دست | ۱۰ دقیقه |
| سهشنبه | آهنگ یا شعر چینی | ۱۰ تا ۱۵ دقیقه |
| چهارشنبه | خواندن چند هجا یا واژه ساده | ۱۰ دقیقه |
| پنجشنبه | بازی و مرور | ۱۰ تا ۱۵ دقیقه |
| جمعه | کارتون یا داستان کوتاه چینی | ۱۵ دقیقه |
لازم نیست این برنامه دقیقاً به همین شکل اجرا شود. مهم این است که کودک مرور منظم و کوتاه داشته باشد و فعالیتها برایش تکراری و خستهکننده نشوند.
جمعبندی؛ پینیین را به یک تجربه لذتبخش تبدیل کنید
پینیین یکی از ابزارهای مهم برای یادگیری تلفظ زبان چینی است، اما آموزش آن به کودکان نباید به حفظ کردن فهرستی از حروف و ترکیبها تبدیل شود.
کودک باید بهتدریج یاد بگیرد صداها را بشنود، آنها را از یکدیگر تشخیص دهد، تُن مناسب را پیدا کند و سپس ارتباط میان صدا، پینیین، کاراکتر و معنی را درک کند.
آهنگ، فلشکارت، داستان، بازی، کارتون، فعالیتهای حرکتی و تمرینهای کوتاه روزانه میتوانند این مسیر را جذابتر کنند. در کنار این فعالیتها، استفاده از منابع مناسب و راهنمایی یک مدرس باتجربه کمک میکند اشتباههای تلفظی از همان ابتدا اصلاح شوند.
در نهایت، هدف پین یین برای کودکان این نیست که کودک برای همیشه به حروف لاتین وابسته بماند؛ پینیین باید پلی باشد که او را از شنیدن و تلفظ صحیح، به سمت خواندن، شناخت کاراکترها و استفاده واقعی از زبان چینی هدایت کند.
پیشنهاد بنیاد چین
اگر میخواهید کودک چینی را اصولی و متناسب با سن خود یاد بگیرد، بهتر است آموزش تلفظ و پینیین در کنار واژگان، مکالمه، شنیدار و آشنایی تدریجی با کاراکترهای چینی پیش برود.
در بنیاد چین، آموزش زبان چینی برای کودکان با استفاده از فعالیتهای متناسب با سن، تمرینهای شنیداری و روشهای جذاب آموزشی دنبال میشود تا کودک زبان را فقط به شکل حفظی یاد نگیرد و بتواند آن را در موقعیتهای واقعی نیز به کار ببرد.
سوالات متداول
1. پینیین برای کودکان چیست؟
پینیین سیستم استاندارد نمایش تلفظ زبان چینی ماندارین با حروف لاتین است. کودک با کمک پینیین میتواند ارتباط میان شکل نوشتاری یک هجا و تلفظ آن را بهتر درک کند.
2. آیا کودک باید پینیین را قبل از کاراکترهای چینی یاد بگیرد؟
لزومی ندارد همیشه یک ترتیب ثابت وجود داشته باشد. کودک میتواند همزمان با شنیدن و یادگیری واژههای چینی، بهتدریج با پینیین و کاراکترها نیز آشنا شود. نکته مهم این است که پینیین جایگزین کاراکترهای چینی نشود.
3. سختترین بخش پینیین برای کودکان چیست؟
تفاوت بعضی صداها با تلفظی که کودک از زبانهای دیگر میشناسد و همچنین تشخیص و تولید صحیح تُنها، از بخشهای چالشبرانگیز هستند. صداهایی مانند j، q، x، zh، ch و sh معمولاً به تمرین بیشتری نیاز دارند.
4. چگونه میتوان تُنهای چینی را به کودک آموزش داد؟
ترکیب شنیدن و حرکت یکی از روشهای مناسب است. میتوان برای هر تُن یک حرکت دست در نظر گرفت و از کودک خواست همزمان با شنیدن واژه، مسیر تُن را با دست نشان دهد.
5. روزانه چقدر باید پینیین تمرین شود؟
برای کودکان، تمرینهای کوتاه و منظم معمولاً مناسبتر از جلسات طولانی هستند. بسته به سن و سطح کودک، میتوان با حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه تمرین شروع کرد و فعالیت را بر اساس میزان تمرکز کودک تغییر داد.
6. آیا استفاده از کارتون برای یادگیری پینیین مفید است؟
کارتون چینی میتواند به تقویت شنیدار و آشنایی کودک با صداها و واژههای روزمره کمک کند، اما بهتر است در کنار تکرار، مکالمه، بازی و فعالیتهای آموزشی استفاده شود و تنها روش یادگیری نباشد.
7. آیا آموزش پینیین در خانه امکانپذیر است؟
بله. والدین میتوانند با آهنگ، فلشکارت، فایل صوتی، بازی و تمرینهای کوتاه روزانه به کودک کمک کنند. با این حال، اگر کودک در تلفظ صداها یا تُنها مشکل داشته باشد، استفاده از راهنمایی یک مدرس باتجربه میتواند مفید باشد.
درباره نویسنده:دکتر ایرج وثوقی
بنیانگذار بنیاد چین | مدرس و مترجم زبان چینی | مشاور تجارت با چین
دکتر ایرج وثوقی، فارغالتحصیل مقطع دکترای تخصصی از چین با بیش از ۲۴ سال سابقه آموزشی در دانشگاههای ایران و چین است.
ایشان بنیانگذار بنیاد بینالمللی مطالعات چین، مولف و مترجم کتابهای چینی و برگزارکننده دورههای تخصصی تجارت با چین هستند.







